การค้นพบโดยบังเอิญจากพายุใหญ่
สถาปัตยกรรมและ "เฟอร์นิเจอร์หิน" ที่ล้ำสมัย
ผังบ้านมาตรฐานเดียวกันทุกหลัง: ตรงกลางห้องสี่เหลี่ยมมุมมนจะมี เตาผิงหิน สำหรับให้ความอบอุ่นและทำอาหาร
ตู้โชว์หิน (Stone Dresser): ตั้งอยู่ตรงข้ามประตูทางเข้าเป็นจุดเด่นของบ้าน คาดว่าใช้สำหรับวางสิ่งของมีค่าหรือวัตถุทางพิธีกรรม
เตียงหิน: ขนาบอยู่สองข้างของห้อง ทำเป็นกรอบหินสี่เหลี่ยมที่ปูรองด้วยฟาง สาหร่ายทะเล หรือหนังสัตว์
ระบบสาธารณูปโภคยุคโบราณ: มีการขุดร่องระบายน้ำใต้พื้นบ้าน และมีช่องเล็กๆ ที่มุมห้องซึ่งนักโบราณคดีเชื่อว่าใช้เป็น "ห้องน้ำในตัว" แห่งแรกๆ ของมนุษยชาติ รวมถึงมีบ่อหินฝังพื้นสำหรับแช่หอยและเหยื่อตกปลาให้สดอยู่เสมอ
ปริศนาที่ยังหาคำตอบไม่ได้
การทิ้งร้างอย่างกะทันหัน: ราว 2,500 ปีก่อนคริสตกาล ผู้คนในสคาราเบรอพยพออกไปจากหมู่บ้านโดยทิ้งข้าวของมีค่าอย่างสร้อยคอลูกปัด เครื่องมือกระดูกสัตว์ และลูกหินแกะสลักลึกลับไว้เบื้องหลัง ทฤษฎีหนึ่งเชื่อว่าเกิดจากสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันและพายุทรายขนาดใหญ่ที่พัดถล่มจนอยู่อาศัยไม่ได้อีกต่อไป แต่บางส่วนก็ตั้งข้อสงสัยถึงความเปลี่ยนแปลงทางสังคมในยุคนั้น
ลูกหินแกะสลักปริศนา (Carved Stone Balls): นักโบราณคดีพบลูกหินทรงกลมขนาดเท่าลูกเทนนิสที่แกะสลักลวดลายเรขาคณิตซับซ้อนอย่างประณีตในพื้นที่นี้ ซึ่งจนถึงปัจจุบันก็ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าใช้เป็นอาวุธ เครื่องราง สัญลักษณ์แสดงสถานะ หรืออุปกรณ์นับจำนวน
ความเท่าเทียมในสังคม: บ้านทุกหลังมีขนาดและโครงสร้างใกล้เคียงกัน ไม่มีบ้านหลังไหนที่ใหญ่โตโอ่อ่าเหมือนบ้านของหัวหน้าเผ่าหรือชนชั้นปกครอง สะท้อนว่าสังคมของสคาราเบรอาจอยู่ร่วมกันอย่างเท่าเทียมและสงบสุขโดยปราศจากกำแพงป้อมปราการ


